Opis choroby

Definicja
Mózgowe porażenie dziecięce (łac. paralysis cerebralis infantum,
ang. cerebral palsy), nazywana również chorobą Little'a - jednostka chorobowa określająca różnorodne zaburzenia ruchu i postawy, wynikające
z trwałego uszkodzenia mózgu we wczesnym stadium rozwoju.

Przyczyny wystąpienia MPD
Przyczynami mózgowego porażenia dziecięcego mogą być następujące czynniki:

    * niedotlenienie ośrodkowego układu nerwowego,

    * procesy zapalne,

    * wylewy śródczaszkowe,

    * wcześniactwo.

W 20 % przypadków przyczyną porażenia są czynniki przedporodowe,
w 60 % przypadków okołoporodowe i w 20 % poporodowe.
Objawy
Pierwszymi objawami dziecięcego porażenia mózgowego mogą być:

    * nieprawidłowy rozkład napięcia poszczególnych grup mięśni kończyn
      i grzbietu,
    * ograniczona kontrola nad własnym ciałem, utrudniająca wykonywanie dowolnych ruchów,
    * niemowlę nie uzyskuje stabilizacji na podłożu w leżeniu na brzuchu
      i plecach,
    * dziecko nadmiernie się pręży,
    * nie kontroluje ułożenia głowy, leży asymetrycznie,
    * "leje się przez ręce", zbyt małe, bądź przeciwnie nadmierne napięcie mięśniowe,
    * brak koordynacji ruchów,
    * "grubofaliste" drżenia tułowia, głowy, kończyn,
    * oczopląs, zaburzenia mowy.

U dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym można także stwierdzić: kurczowe niedowłady kończyn, ruchy mimowolne, zaburzenia zborności ruchów i równowagi. Oprócz zaburzeń ruchowych u dzieci występują:

    * opóźnienie rozwoju umysłowego różnego stopnia u 75% dzieci,
    * padaczka (napady drgawek) u 35 % dzieci,
    * uszkodzenie narządu wzroku u 50% dzieci,
    * uszkodzenie słuchu u 25% dzieci,
    * nieprawidłowości w rozwoju mowy u 50% do 75% dzieci,
    * fragmentaryczne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Ze względu na rodzaj zaburzonego napięcia mięśniowego wyróżniamy dziecięce porażenie mózgowe wiotkie, spastyczne i mieszane. W ciężkich postaciach występuje znaczne upośledzenie umysłowe.
Jednak dzieci z MPD często wyróżniają się prawidłowym rozwojem umysłowym. Niestety z uwagi na charakter schorzenia dziecko otrzymuje mniejszą ilość bodźców z zewnątrz. Jest mniej ruchliwe, mniej gromadzi doświadczeń, ma trudności z postrzeganiem i mówieniem. Skazane jest na pomoc otoczenia.

Statystycznie mózgowe porażenie dziecięce występuje u 2 na 1000 żywo urodzonych dzieci.

Rokowania
Stan dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcym, z punktu widzenia samego zespołu, powinien się poprawiać a samo porażenie nie postępuje. Ilość uszkodzonych komórek nerwowych jest taka sama. Jednak z wiekiem dziecka mogą się nasilać objawy dziecięcego porażenia mózgowego. Stan dzieci często jest bardzo ciężki, rehabilitacja często daje bardzo powolne postępy, a dodatkowo utrudniać ją mogą inne towarzyszące choroby.
Po 15 roku życia następuje stopniowe zniekształcenie kości, mięśni. Mimo nawet dużej i systematycznej rehabilitacji postępuje przykurcz mięśni. Dziecko coraz gorzej chodzi i mniej podnosi nogi, a nawet ciągnie je za sobą.
Nie wolno jednak nigdy tracić nadziei i cierpliwości. Ważne żeby dziecko nie czuło się odrzucone. Wręcz przeciwnie trzeba sprawić by nasza pociecha wiedziała, że jest potrzebna.

Leczenie
Leczenie polega przede wszystkim na prowadzeniu rehabilitacji. Leki stosuje się jedynie w celu poprawienia ukrwienia tkanki mózgowej, uzupełnienia organizmu w witaminy i mikroelementy. Rehabilitacja ma charakter wieloprofilowy. W zakresie kinezyterapii, logopedii, psychologii,
czy pedagogiki. Oprócz rehabilitacji ruchowej stosuje się ćwiczenia w wodzie, na koniu, muzykoterapię, laseroterapię, czy akupunkturę. Inną często spotykaną metodą jest dogoterapia.
Dzięki zabiegom operacyjnym wiele dzieci może podjąć próby chodzenia za pomocą urządzeń ortopedycznych i nie być przez całe życie skazane na wózek inwalidzki.

Niestety sami rodzice nie są w stanie zapewnić dziecku wystarczającej opieki i terapii.

źródło: artykuł: "Mózgowe porażenie dziecięce" w Wikipedii, licencja:GNU FDL, autorzy:Wikpedyści